Vandaag, zondag 6 september, vroeg in de morgen om een uur of vier vertrokken vanuit Heist-op-den-Berg naar Reizen Lauwers te Boechout. Daar - omstreeks vijf uur - taxi mogen nemen tot aan het vliegveld te Zaventem. Ginds de nieuwe groep reizigers mogen begroeten en samen - met de selfscan - inchecken en ons klaar maken, met koffie en toiletbezoek, voor de vlucht van 8u45 met aankomst, Griekse tijd, te Athene omstreeks 12u 's middags.
Kennismaken met de chauffeur van dienst van de plaatselijke busmaatschappij en rijden richting de hoofdstad. We passeren ondermeer het Parlementsgebouw aan het 'Syntagma'-plein en rijden tot aan de poort van 'Hadrianus'. Afspraakplek aan het monument ter nagedachtenis aan 'Melina Mercouri'. Van daaruit bezoeken we de 'Plaka' aan de voet van de Akropolis. Na wat vrije tijd - en voor mij het obligaat bezoek aan 'God's Restaurant' - rijden we voorbij de 'Panepistimiou‑straat'. Daar staan de Academie van Athene, de Universiteit van Athene en het Nationaal Bibliotheekgebouw naast elkaar in één monumentale rij. Deze drie imposante gebouwen vormen samen de “Athenian Trilogy” oftewel de “Neoklassieke Drie-eenheid”, één van de bekendste straatgezichten van Athene.
We verlaten de stad en krijgen prachtige vergezichten te zien van de 'Saronische Golf' tot aan het kanaal van 'Korinthe'. Fotostop aan de brug en lekker wat drinken of wat eten aan deze unieke halte. Verder via de pas afgewerkte autostrade E65, de fameuze noord-zuid-verbinding van het land, bereiken we het gebergte tussen 'Argolis' en 'Nafplion'.
Tussendoor vertellen we honderduit over de goden en de godinnen en de Trojaanse oorlog, over de huizenbouw en de boomgaarden langs de weg, over de Griekse gebruiken en manieren van leven en over de Griekse zangers en zangeressen die we allen kennen, het kolonelsregime, de Duitse koning Otto en de muze van Melina Mercouri, Mikis Theodorakis en natuurlijk ook over "Zorba, de Griek".
Na heel wat kraampjes met honing, olijven en sinaasappelen en na evenveel bochten en draaien en keren tussen fruitgaarden en olijfbomen, bereiken we de hoofdstraat van onze verblijfplaats 'Tolo'. Heerlijke ontvangst van Nikos, Sofia, Kostas, Vlad, Petros, Nikos, Stavvoula en natuurlijk Yannis, de directeur en zijn steun en toeverlaat Evgenia. Een welkom(s)drankje op het terras aan het zwembad met een magnifiek uitzicht op de baai en de haven van Tolo. Avondbuffet eveneens geserveerd op het terras met de lichtjes van de 'Argolische' Golf' op de achtergrond. Wie wenst komt nog even mee om - en waarom niet - pootje te baden in het heerlijk water der Egeïsche/Middellandse zee. Laatste stop is natuurlijk het 'Hotel Dolphin' van Georges, met het uniek terras aan de boord van het water ... Slaapwel en graag tot morgen!
Klik op de blauwe balk voor meer (Nederlandstalige) uitleg Volkswijk Plaka Kanaal van Korinthos
Een beetje geschiedenis ...
🕌 Ottomaans Griekenland (1453–1821)
Griekenland stond bijna vier eeuwen onder Ottomaanse heerschappij.
De orthodoxe kerk speelde een belangrijke rol in het bewaren van taal en identiteit.
🇬🇷 Moderne Griekse staat (vanaf 1821)
De Griekse Onafhankelijkheidsoorlog (1821–1830) leidde tot de vorming van een onafhankelijke staat.
Otto van Beieren (Otto I van Griekenland) was de eerste koning van het moderne Griekenland, regerend van 1832 tot 1862. Hij was een Beierse prins uit het huis Wittelsbach en werd door de grootmachten gekozen om het nieuwe koninkrijk te leiden.
👑 Wie was Otto van Beieren?
• Volledige naam: Otto Friedrich Ludwig van Beieren
• Geboren: 1 juni 1815, Salzburg
• Overleden: 26 juli 1867, Bamberg
• Afkomst: tweede zoon van Ludwig I van Beieren en Theresia van Saksen-Hildburghausen
• Dynastie: Huis Wittelsbach
🇬🇷 Hoe werd hij koning van Griekenland?
Na de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog (1821–1830) zochten de Europese grootmachten (Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland) een monarch voor het nieuwe land.
• Leopold van Saksen-Coburg (later koning van België) weigerde de Griekse troon.
• Ook prins Frederik der Nederlanden sloeg het aanbod af.
• Uiteindelijk kozen de grootmachten de 17‑jarige Otto van Beieren als compromisfiguur.
Hij arriveerde in 1833 in Nafplion met een Beiers regentschap en een Beiers leger, omdat hij nog minderjarig was.
Athene werd pas in 1834 hoofdstad.
🏛️ Zijn regering (1832–1862)
Belangrijkste kenmerken van zijn bewind:
• Hij regeerde aanvankelijk als absoluut monarch, gesteund door Beierse adviseurs.
• Dit maakte hem onpopulair, omdat veel Grieken hem als een buitenlandse heerser zagen.
• In 1843 dwong een opstand hem een grondwet toe te staan (naar Belgisch model).
• Hij steunde de Megali Idea, het streven naar hereniging van alle Grieken in één staat.
Ondanks enkele moderniseringspogingen bleef Griekenland arm en politiek instabiel.
De kloof tussen de Beierse hofhouding en de Griekse bevolking bleef groot.
⚠️ Einde van zijn koningschap
In 1862 brak opnieuw een opstand uit. Otto en zijn vrouw koningin Amalia werden gedwongen het land te verlaten.
Hij stierf in 1867 in Beieren.
• 20e eeuw: Balkanoorlogen, Wereldoorlogen, burgeroorlog, junta, democratisering. • EU‑lid sinds 1981.
Vandaag, maandag 7 september, op bezoek in de trotse havenstad en voormalige hoofdstad van Griekenland, met name 'Nafplio'. Genoemd naar de zoon van Poseidon, god van de zee. Vooreerst rijden we met de lokale, kleine doch gezellige, autocar naar de zogenaamde 'Bavarian Lion' gelegen vlak naast het kerkhof aan de rand van de stad. Dit monument herdenkt de vele Beierse soldaten die zijn meegekomen en omgekomen met de eerste koning van het onafhankelijke Griekenland met name 'Otto, the Bavarian' regerend van 1832 tot 1862, zie hierboven voor meer uitleg.
We rijden van daaruit tot een hoogte van om en bij de tweehonderd meter, tot aan de toegangspoort van het fort, de citadel genaamd naar 'Palamedes', zoon van Nafplion, je weet wel diegene die Odysseus herkende. Als wraak bouwde Odysseus alom valse vuurtorens, waardoor het éne na het andere schip te pletter vaarde op de rotsen en de klippen van de zee.
Dit fort gebouwd door de Venetianen, anno 1711–1714, diende ter verdediging van aanvallen der Ottomanen. Het maakte deel uit van de Venetiaanse kolonie 'Morea' van 1688 tot 1715. De naam verwijst naar de 'moerbeiboom' belangrijk voor de productie van het o zo kostbare zijde.
Tijd om de Ouzo-stokerij oftewel distillerie te bezoeken van Yiannis Karonis, 5th generation! Hij vertelt honderduit over de geschiedenis van zijn grootvader en die zijn grootvader, die sedert 1870 werken aan de productie van de kostbare drankjes 'Ouzo, Tsipouro, Mastich & Cherry Liqueur'. Ook de naamgeving is boeiend en interessant en verwijst naar 'uso Massilia', 'ten gebruike' met als bestemming 'Marseille'. Zeer aangename proeverij, in een zeer aangenaam kader, met als extraatje de interessante voorwerpen en foto's van dit roemrijke verleden, zoals het eerste journaal van het nieuwe koninkrijk Griekenland, de paparazzi-foto van Mick Jagger, genietend van 'Ouzo' aan een tafeltje in de havenstad, de vele prijzen en trofeeën en tot slot de kolosale en imposante brandkast, gekocht van een schipper en enkel open te maken met drie zware sleutels.
Vandaar naar de haven om samen een korte wandeling te maken vanaf het 'Filellinon Square' tot aan het centrale plein ' Syntagma Square' met ondermeer het archeologisch museum en de 'Trianon', de oude moskee. Verder heel wat steegjes en pleintjes, boetiekjes gevuld met kostbare sieraden, kledij en lederwaren ... Een lust voor het oog, een bijzonder aangename verpozing om hier te mogen flaneren. Of wandelen langs de boulevard 'Boumpoulinas' aan de zeekant, met in de verte het eiland met het fort 'Bourtzi'.
Vanavond samenkomst op het terras om het programma van de komende dagen voor te stellen en aansluitend weerom een heerlijk avondbuffet. Smakelijk en heel graag tot morgen!
Klik op de blauwe balk voor meer (Nederlandstalige) uitleg Palamedes Karonis Distillerie Nafplion
Venetië bouwde het fort Palamidi in Nafplion (1711–1714) om de stad – toen hoofdstad van het Venetiaanse Koninkrijk Morea – te beschermen tegen een nieuwe Ottomaanse aanval.
De Palamidi‑heuvel (ca. 216–220 m hoog) torent recht boven Nafplion uit. Tijdens de Venetiaanse herovering van de Peloponnesos in 1686 plaatste admiraal Francesco Morosini er al artillerie, omdat de Ottomaanse bezetting (1540–1686) had bewezen hoe gevaarlijk deze hoogte was voor de stad.
Toen Nafplion daarna de hoofdstad werd van het Venetiaanse bestuur in de Morea, werd duidelijk dat de stad zonder een sterke vesting op deze heuvel niet te verdedigen was. De Venetiaanse ingenieurs Antonio Giancix en Pierre de la Salle ontwierpen daarom een modern bastioncomplex volgens de barokke vestingbouw. Venetië wist dat de Ottomaanse tegenaanval zou komen – wat ook gebeurde in 1715, toen de Ottomanen het fort ondanks zijn sterkte toch veroverden.
Waarom heet het “Palamidi”?
De heuvel was al in de oudheid bekend als de berg van Palamedes, de mythologische held, zoon van Nauplios. De Venetiaanse bouwers namen deze traditionele naam over voor hun nieuwe fort.
Morea is de middeleeuwse en vroeg‑moderne naam voor de Peloponnesos. De meest aanvaarde etymologie verbindt Morea met het Griekse woord μόρον / μόρεα = moerbeiboom (morus). De Peloponnesos zou in de middeleeuwen bekend hebben gestaan om moerbeibomen, nodig voor zijdeproductie.
De Regno di Morea was aldus een officiële Venetiaanse kolonie op de Peloponnesos, ontstaan na de Moreaanse Oorlog (1684–1699), waarin Venetië de regio op de Ottomanen veroverde. Het was de laatste grote territoriale uitbreiding van de Republiek Venetië.
Waarom wilde Venetië de Morea?
Na het verlies van Cyprus en vooral Kreta (Candia) in 1669 had Venetië dringend een nieuw verdedigingsgebied nodig in de oostelijke Middellandse Zee.
Venetië probeerde de Morea te herbevolken, landbouw te stimuleren en handel te herstellen. Dit lukte gedeeltelijk, maar bleef beperkt door:
te zware belastingen, spanningen met de orthodoxe bevolking en blijvende militaire dreiging.
Venetië probeerde de orthodoxe bevolking onder katholiek bestuur te brengen, wat tot weerstand leidde. Dit ondermijnde de lokale steun voor het Venetiaanse regime.
In de Griekse mythologie is Nafplion (Ναύπλιος) een zoon van Poseidon en de nimf Amymone.
Hij geldt als de stichter of eponieme held van Nafplion.
Nauplios is in de mythologie de vader van Palamedes, één van de meest tragische helden van de Trojaanse cyclus.
Palamedes – een geniale uitvinder: hij zou o.a. het alfabet, gewichten, vuurtorens, dobbelstenen en postsystemen hebben verbeterd.
Hij ontmaskerde Odysseus, die zich krankzinnig voordeed om niet naar Troje te moeten.
Odysseus nam wraak: hij lasterde Palamedes en zorgde dat de Grieken hem stenigden.
Na de dood van zijn zoon lokte Nauplios Griekse schepen tijdens de terugtocht van Troje naar rotsen door valse vuurtorens te ontsteken. Dit past bij zijn rol als zeeman en bij de kusttopografie rond Nafplion.
Vandaag, dinsdag 8 september, met de lokale topgids! Maroula op bezoek bij de 'Akropolis', de archeologische site van 'Mycene':
'Één van de belangrijkste archeologische vindplaatsen in Griekenland. Volgens de mythologie was dit de stad van de legendarische koning Agamemnon, leider van de Grieken tijdens de Trojaanse oorlog. Omringd door enorme muren die werden gebouwd door cyclopen. De beroemdste plekken van Mycene zijn de Leeuwenpoort en de schatkamer van Atreus." En voor wie wenst, stappen we voort tot op het hoogste punt om van daaruit waarlijk het schitterend beeld te mogen aanschouwen van deze unieke plek met in de verte de zee.
Of even terugkeren naar het museum gewijd aan
de Duitse zakenman en amateur-archeoloog Heinrich Schliemann, die bekend werd door de ontdekking van de legendarische stad Troje. Schliemann verdiende een groot vermogen als handelaar en ondernemer, waardoor hij zijn grote droom kon financieren. Hij was geobsedeerd door de verhalen van de Griekse dichter Homerus, met name de Ilias over de Trojaanse Oorlog. Hij had een groot talenknobbel en leerde zelf in korte tijd vloeiend Oudgrieks. Vanaf 1870 begon Schliemann met opgravingen in Turkije bij de heuvel Hisarlık. In 1873 vond hij een grote hoeveelheid gouden sieraden en voorwerpen die hij de 'Schat van Priamos' noemde. Schliemann smokkelde deze schatten het land uit, wat leidde tot conflicten met de Ottomaanse autoriteiten. Omdat Schliemann geen geschoolde wetenschapper was, vernietigde hij tijdens zijn vroege opgravingen per ongeluk veel waardevolle en jongere aardlagen van de stad Troje. Ondanks zijn ruwe methoden bewees hij dat de verhalen uit de Griekse oudheid een historische kern hadden en bracht hij een omslag teweeg in de archeologie. Hierna ging hij naar Mycene waar hij de resten van de beschaving vond samen met het bekende (doden)masker van Agamemnon. Dit masker dateerde uit de 17de BC en kon dus niet van Agamemnon zijn, maar deze vondsten bewezen het bestaan van de beschavingen en leidden tot een hoop verdere vondsten.
Bekijk een korte documentaire over Heinrich Schliemann en zijn twintigjarige zoektocht naar de verdwenen stad Troje, zie blauwe balk hiernaast Heinrich Schliemann
Daar de microfoon op de bus bij het begin van het verhaal van Maroula niet zo duidelijk klonk, heb ik beknopt hieronder de eerste golven van de Griekse geschiedenis proberen samen te vatten:
🏺 Bronstijd (ca. 3200–1100 BC)
De vroegste Griekse geschiedenis komt tot leven via archeologische vondsten. In de steentijd vinden we een ontwikkelde cultuur op Kreta en de Cycladen. Rond 2600 BC. ontstond de Minoïsche beschaving, bekend om paleizen, kunst en maritieme handel.
Op het vasteland volgde de Myceense beschaving (ca. 1600–1100 BC, met versterkte steden en het vroegste Griekse schrift.
Cycladische cultuur: maritieme samenleving op de eilanden.
Minoïsche cultuur op Kreta met paleizen, handel en verfijnde kunst.
Myceense cultuur op het vasteland met de heldenwereld van Homerus.
Geschiedenis der Trojaanse Oorlog
De Trojaanse Oorlog was een legendarische, tien jaar durende oorlog in de Griekse mythologie tussen de Grieken en de stad Troje, uitgelokt doordat de Trojaanse prins Paris de mooie Helena, vrouw van de Spartaanse koning Menelaos, meenam naar Troje. Na een lange belegering werd de stad ingenomen door de list van het Paard van Troje: de Grieken verstopten zich in een gigantisch houten paard, dat de Trojanen als 'geschenk' de stad in haalden, waarna de soldaten ’s nachts naar buiten kwamen en de poorten openden voor het leger. Het verhaal, beroemd gemaakt door Homerus' Ilias en de Odyssee, is een centraal deel van de Griekse mythologie, hoewel archeologie wijst op een historische basis in Klein-Azië rond 1200 B.C.
"Oorzaak van de Oorlog: op het huwelijk van Peleus en Thetis wierp de godin Eris een gouden appel met de tekst "voor de schoonste". De godinnen Hera, Athena en Aphrodite eisten de appel. Zeus liet de Trojaanse prins Paris kiezen. Aphrodite won door Paris de liefde van de mooiste vrouw, Helena, te beloven. Paris nam Helena mee naar Troje, wat de aanleiding was voor de Grieken om Troje te belegeren om haar terug te halen. De belangrijkste helden heten: Achilles, Odysseus en Agamemnon bij de Grieken. Hektor, Paris en koning Priamos bij de Trojanen. De oorlog duurde tien jaar, met veel gevechten en heldendaden. De Grieken gaven de strijd op en lieten een gigantisch houten paard achter; ze deden alsof ze vertrokken. De Trojanen haalden het paard de stad in. 's Nachts kwamen de Griekse soldaten eruit, openden de poorten en plunderden de stad, die werd verwoest.”
Bekijk de 'uitleg' en de 'trailer' van de film 'Odysseus' hiernaast, klik op de blauwe balk(en) hieronder
ODYSSEY uitleg Odyssey Trailer
.
Vandaag, woensdag 9 september, we vertellen - onderweg in Arcadië - het verhaal van de kruisvader die prins van de Peloponnesos zou worden, met name Willem II van Villehardouin (1211 - 1278) afkomstig uit een Franse kruisvaardersfamilie van de Champagnestreek. Hij zou aan het hoofd komen te staan van het Frankisch vorstendom met de legendarische burcht Mystras van 1249. Hij regeerde als een westerse feodale heer, temidden van een Grieks-orthodox gebied. Deze kruisvaarder/ridder/koning zou deze vesting weerom kwijtraken aan de Byzantijnen na zijn nederlaag in de Slag bij Pelagonia in 1259. Hij zou de laatste grote Frankische heerser zijn temidden van het Byzantijns gebied. Constantinopel zou ten onder gaan door de aanvallen en belegeringen der Ottomanen, waardoor Mystras het laatste toevluchtsoord der Byzantijnse elite zou worden en het enig overgebleven centrum van de Byzantijnse macht. Met de kroning van de laatste keizer Constantijn IX in de kathedraal van Agios Demetrios (1449), zou definitief een einde komen aan het eens zo machtige Byzantijnse Rijk. Op weg naar deze fabelachtige vesting compleet met torens, muren, fresco's en bijzondere architectuur die nog steeds als ruïnes zichtbaar zijn, hoog boven een strategische heuvel in de schaduw van de antieke stad Sparta, rijden we doorheen Arcadië en de Eurotas-vallei, genaamd naar de gelijknamige rivier die hier doorheen stroomt. Wat een landschap met bergen en struiken en dor landschap en wat een vestiging die we samen met de lokale gids Lina mogen bezoeken.
Mystras is een indrukwekkende, verlaten Byzantijnse 'spookstad' op een heuvel bij Sparta op de Peloponnesos, bekend om zijn goed bewaarde middeleeuwse kerken, kloosters en paleisresten, ooit een bloeiend cultureel en politiek centrum en nu een UNESCO Werelderfgoedlocatie. De site bestaat uit een kasteel op de top, een bovenstad en een benedenstad. Deze archeologische site illustreert de glorie van het Byzantijnse Rijk en is aldus één van de belangrijkste en meest representatieve Byzantijnse steden die nog overgebleven zijn. Bezoekers verkennen de geplaveide straatjes, van boven tot beneden, bewonderen prachtige fresco's, genieten van het uitzicht en bovenal het na veertig jaar gerestaureerd paleis met daarin een evocatie van de kroning en het leven der 'despoten' ... een waarlijk sublieme beleving!
Lunch gebruiken we restaurant Xenia in het dorpje Mystras zelf. Tot slot houden we een korte halte bij het standbeeld van koning Leonidas (540 - 480 BC), de legendarische koning van Sparta die een heldhaftige dood meemaakte toen hij met 300 Spartanen en bondgenoten zou vechten en ten onder gaan tegen het enorme Perzische leger van Xerses. Deze koning werd een icoon van opoffering en patriottisme. In het centrum staat het modern monument, opgericht in 1955, met het beroemde opschrijft "Kom het halen" als legendarisch antwoord op de eis van de Perzen om de wapens neer te leggen.
Klik op de blauwe balk voor meer uitleg Mystras Mystras Palace of the Despots
Een beetje geschiedenis ...
🏛️ Romeins en Byzantijns Griekenland (146 BC–1453 AC)
Griekenland werd in 146 v.Chr. onderdeel van het Romeinse Rijk, maar behield een sterke culturele invloed.
Na 330 n.Chr. werd het deel van het Byzantijnse Rijk, waarin het christendom en de Grieks-orthodoxe cultuur centraal stonden, met als hoofdstad Byzantium. Na 330 AC gaf keizer Constantijn de Grote, deze stad een nieuwe naam “Constantinopel”. In 1453 veroverden de Ottomanen deze stad en maakten haar tot hoofdstad van hun rijk met als naam Istanbul “eis tan polin” = “naar de stad”. Vandaag is Istanbul niet langer de hoofdstad, dat is Ankara, wel het economische en culturele hart van Turkije.
Vandaag, donderdag 10 september, met de Pegasus Cruise naar het eiland Hydra en Spetses in de Argolische Golf.
Hydra ondermeer bekend van de muze “So long, Marianne” van Leonard Cohen: “Een oppervlakkig gesprek over de ongewoon donkere bruine kleur van de klerk, leidde ertoe dat Cohen op het vliegtuig naar Athene stapte en naar Hydra vertrok. Hydra beloofde het leven waar Cohen naar verlangde: logeerkamers, lege pagina's en eros na zonsondergang.”
We struinen voorbij boetiekjes, terrasjes, muilezels en stappen langs witgekalkte en blauwomzoomde ramen, stenen trapjes omhoog naar het restaurant Psarpoula voor het middageten, met een magnifiek uitzicht op de baai aan de haven van Hydra.
In de namiddag verschepen we naar het eiland Spetses alwaar: “Op 13 maart 1821, twaalf dagen voor het officiële begin van de Onafhankelijkheidsoorlog, Laskarina Bouboulina de eerste revolutionaire vlag gehesen heeft op de hoofdmast van het Agamemnon-schip voor de haven van Spetses en alzo met kanonschoten de revolutie heeft begroet.”
Wie was die Laskarina Bouboulina? "Geboren in 1771, woonde zij vanaf jonge leeftijd op Spetses, waar ze schepen bezat en beheerde. Ze financierde en leidde een eigen vloot tijdens de Griekse Revolutie van 1821. Haar schip Agamemnon was één van de grootste Griekse oorlogsschepen met 18 kanonnen en speelde een sleutelrol bij de belegering van ondermeer Nafplio. Ze werd postuum benoemd tot admiraal door Rusland en in 2018 ook door de Griekse marine. Ze overleed in 1825 op Spetses tijdens een familieruzie."
De vlag van Hydra/Spetses is een revolutionaire strijdvlag uit 1821 ten tijde van de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog: "een blauw veld met rode rand, symbool van water en strijd, een omgekeerd wit anker, symbool van bereidheid tot opoffering, een groene slang rond dit anker, symbool van de vijand, een gele uil, symbool der overwinning, een speer met rode banier, symbool van de antieke Griekse strijd, een stralend oog, symbool van goddelijke waakzaamheid en een witte halve maan, symbool van de Ottomaanse macht die men wilde overwinnen met het Spartaanse motto “Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ” oftewel "“met het schild of erop."
De etymologie van Spetses (Σπέτσες) gaat terug op het Venetiaans‑Italiaanse woord spezie “kruiden, specerijen”. Dit verwees niet naar de handel in specerijen, maar wel naar de aromatische geur van pijnbomen, oregano, tijm en andere kruiden op het eiland. In de Oudheid stond het eiland ook bekend als Πιτυοῦσσα (Pityoússa), letterlijk “dennenrijk vol met pijnbomen”.
Hydra daarenboven was in 1821 een maritieme grootmacht met één van de sterkste Griekse vloten.
Wat een lange en boeiende dag op zee. Avondbuffet en met de Sirtaki dansen we de sterrennacht binnen ...
Spetses is een klein, groen en mondain Grieks eiland in de Saronische Golf dat bekendstaat om zijn rijke maritieme geschiedenis en luxueuze sfeer. De Venetianen noemden het eiland Isola di Spezia (eiland der geuren of specerijen) vanwege de vele kruiden en bloemen. Het is 22 km² groot en rijkelijk begroeid met dennenbossen. In de hoofdstad (Spetses-stad) zijn, net als op Hydra, geen gewone auto's toegestaan. Je verplaatst je er te voet, per fiets, met de bus of in een paardenkoets. Het eiland is populair bij de Griekse en internationale high society, te zien aan het indrukwekkende Poseidonion Grand Hotel en de luxe jachten. Het centrale plein en de nieuwe haven vol terrasjes, winkels en horeca. De pittoreske oude haven. Het Bouboulina Museum is gewijd aan Laskarina Bouboulina, een heldin uit de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog van 1821. Verder vind je er populaire en heldere baaien zoals Agia Anargyroi (met de Bekiri-grot) en Agia Paraskevi.
Vandaag, vrijdag 11 september met het vissersbootje van mister Georges van het Dolphin Hotel varen we naar het "onbewoond eiland" Daskalio. We genieten van wijdse beelden langsheen het Koronisi- en Tolon-eiland totaan de verlaten baai. We meren aan bij het stille water, middenin het zonlicht, tussen rotsen en vele tinten blauw ... We stappen langs het smalle pad tot aan de witgekalkte kapel met blauwe poort en blauwe koepel, waar me mogen genieten van een majestueus uitzicht. Ondertussen prepareert onze chef - samen met Nikos - een wonderlijke 'barbecue'. We zitten op kleine stoeltjes, onder het zeil van tentjes. We stappen en zwemmen in het heldere water van de zee. Wat een belevenis! Wat een verademing! En wat een fijne sfeer! Na de middag varen we weer naar het vasteland. Wat vrije tijd, diner op het terras van het Hotel John&George en nadien samen wat zingen op het strandterras van het Dolphin Hotel.
Vandaag, zaterdag 12 september, als afsluiter een voormiddag, begeleid door onze lokale gids Cleo. met een bezoek aan de archeologische site van Epidaurus "bekend als het heiligdom van Asklepios, de god van de geneeskunst. Het hoogtepunt is het uitzonderlijk goed bewaarde 4de eeuwse Griekse theater, beroemd om zijn perfecte akoestiek. De site staat sinds 1988 op de UNESCO Werelderfgoedlijst". Het Theater van Epidaurus biedt plaats aan 14.000 toeschouwers. Het staat bekend om zijn fantastische akoestiek, waarbij een fluistering op het podium tot op de bovenste rij hoorbaar is. Het Heiligdom van Asklepios vertegenwoordigt aldus één van de belangrijkste genezingscentra uit die tijd en een voorloper van de huidige sanatoria en holistische geneeskunst waarbij lichaam en geest een evenwicht dienen te vormen voor het welzijn van elkeen. Op deze site vinden we verder een ronde tempel, met Dorische en Ionische en Korinthische zuilen, waarvan de precieze functie, mogelijks een labyrint met slangen, nog steeds wordt besproken. Ook ontdekken we een zuilenhal waar patiënten sliepen in de hoop dat Asklepios in hun droom zou verschijnen om hen te genezen. In het Stadion werden verder elke vier jaar sportspelen gehouden ter ere van Asklepios. En in het Archeologisch Museum bevinden zich heel wat beelden en medische instrumenten. Wat een belevenis om op deze bijzondere site te mogen ronddwalen ... Na de lunch een verfrissende duik in de zee en vanavond ons laatste diner op het terras van ons verblijfshotel John&George alhier te Tolo. Morgen voormiddag de transfer met de lokale bus naar de 'Athens International Airport Eleftherios Venizelos' voor onze vlucht naar Brussel. Dankjewel om mee te lezen en hopelijk heb je zo wat kunnen meereizen en meegenieten van deze toch wel zeer uitzonderlijke reis. En heel graag tot een volgende keer!
- God van de geneeskunde: Het heiligdom was gewijd aan Asklepios. Volgens de Griekse mythologie was hij hier geboren.
- Het antieke kuuroord: Van heinde en verre kwamen zieke mensen naar Epidaurus toe. Het complex fungeerde als een soort ziekenhuis en wellnesscentrum.
- De genezingsmethode: Patiënten sliepen in een speciale zuilengang (het Abaton). Men geloofde dat de god Asklepios hen 's nachts in hun dromen zou verschijnen om een medisch advies te geven of hen direct te genezen. De volgende dag hielpen de priesters-artsen de dromen te interpreteren en behandelingen (zoals diëten, sport, baden en kruiden) voor te schrijven.
- De fabelachtige akoestiek: Het theater is wereldberoemd omdat het geluid zich perfect verspreidt. Als je op de centrale stip op de grond (de orchestra) een fluistering laat horen of een muntje laat vallen, kan iemand op de allerbovenste rij (ruim 20 meter hoger) dit luid en duidelijk horen.
- De omvang: Het theater is gebouwd tegen de helling van een heuvel. Oorspronkelijk bood het plaats aan 6.000 mensen, maar in de Romeinse tijd is het uitgebreid naar 14.000 toeschouwers.
Het bijzonder goed bewaarde theater van Epidaurus daterend van de 4de eeuw voor Christus, is gebouwd volgens zuiver wiskundige principes. “Het biedt plaats aan 14.000 toeschouwers. Er zijn 55 rijen zitplaatsen: 34 onder het middenpad, verdeeld in 12 sectoren, en 21 erboven, verdeeld in 22 sectoren. Aan het verschil in vorm van de onderste en bovenste rijen is duidelijk te zien dat er twee bouwfasen zijn geweest. Er waren eerst 34 rijen zitplaatsen, een eeuw later is dit met 21 rijen uitgebreid. Let wel: 34/21 = 55/34 = 1,61… = het 'magische' getal φ dit is de Gulden snede, hetgeen de algemene indruk van harmonie verklaart.”
Heiligdom van Asklepios in Epidaurus Epidavros, wonder der akoestiek
DANKJULLIEWEL 